Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tromso. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tromso. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 28 września 2014

Nieprzepisowo #14 Stwórcy szkiełkiem i okiem

Ostatnią niedzielę września postanowiliśmy wykorzystać na plenerową sesję. 
Tym bardziej, że słonecznie od rana było. Nie padało. I pierwszy śnieg, który postraszył we wtorek, już stopniał.
Poza tym Stwórca, doświadczony fotopstryk, uzbrojony we wszelkiego kalibru obiektywy, mógł się w końcu wykazać swoimi zdolnościami. 
Mama wystroiła Gizmo w niedźwiadka. Sama nieco nosek przypudrowała. I... 

sobota, 26 lipca 2014

"Two down, one million to go"

Złośliwe i skrzeczące ptaszyska. Na dodatek potrafią zanurkować i przygrzmocić z nienacka w głowę. Ale nie ma się co dziwić. Bronią w końcu swego. A jest czego, bo mewie jajka stanowią tutejszą delicję i są chętnie pozyskiwane (czytaj wykradane z gniazd) przez ludzi. Mi zdarzyło się jeść je drugi raz.

poniedziałek, 21 lipca 2014

Back to Monday!

Poniedziałki bywają ciężkie, szczególnie te, po jeszcze cięższych weekendach. My znowu się nie oszczędzaliśmy i zdobyliśmy kolejny szczyt Ti på topp. Tym razem padło na Kårvikę i górę Rismålshøgda, jedyne 283 m n.p.m. Ale żeby nie było za łatwo, "niechcący"zboczyliśmy z głównego szlaku i w ten oto sposób znaleźliśmy się na ponad 300-stu. Szybko jednak skorygowaliśmy niedopatrzenie. Dwa szczyty jednego dnia. Po takiej eskapadzie należało uzupełnić spalone kalorie. Oto mój pomysł na poniedziałkowy zastrzyk energii i humoru. 

sobota, 26 kwietnia 2014

Beakfasty i to(a)sty

Pomysł na szybkie śniadanie? Oczywiście tosty. Kto robi najlepsze? Oczywiście Misio. Robi je totalnie spontanicznie i zawsze wychodzą mu pyszne. Ja jakbym się nie starała i nie kombinowała, zawsze są takie nijakie. A może w tostach właśnie o to chodzi? Im prościej, tym bardziej tostowo. Pierwsza, zapewne nie ostatnia odsłona. A w tle piękne wiosenne kwiatki.

poniedziałek, 21 kwietnia 2014

Dziwne? Ale zjadliwe #3 Nie samym żurkiem i mazurkiem

Jedni biegną ze święconką, drudzy stoją nad świeżonką. U Norwegów Wielkanoc to czas pierwszych wiosennych BBQ. I my mieliśmy takie plany na Lany Poniedziałek. Niestety pogoda pamiętała o tradycji i skutecznie nam je pokrzyżowała. Ostatecznie skończyło się na ruszcie elektrycznym. A tu między innymi norweska "wielkaryba" w asyście szwabskiej kartoflanki i polskiego kiszonego. 


sobota, 1 lutego 2014

Stary człowiek, a może...

...czasem dobrze zjeść. Zwłaszcza, że okazja temu sprzyja. W końcu podwójnie urodzinowy obiad do czegoś zobowiązuje! Dzisiejszy wpis nie będzie może spektakularny pod względem kulinarnym. Zamieszczam go raczej jako ciekawostkę kulinarną. 

środa, 18 grudnia 2013

Sushi night in Tromsø

Takiej kolacji nie powstydziłaby się najlepsza restauracja w mieście. Osobiście nie przepadam za sushi, ale jak to stwierdził główny kucharz dzisiejszego wieczoru, nie ma takiej osoby, która nie lubi sushi. Może coś w tym jest, bo nawet dla takiego rybnego niejadka jak ja udało się przygotować sushi- podobne cudo, które na prawdę zajadałam z apetytem. Zapraszam na wieczór sushi w  Tromsø.

poniedziałek, 16 grudnia 2013

Dla zapominalskich

Na śmierć zapomniałam o obiedzie. W sensie o odmrożeniu mięsa albo czegoś podobnego. A obiad rzecz święta, zwłaszcza po zakręconym dniu. W takich przypadkach z reguły sprawdza się bardzo szybka, i według mnie bardzo wiosenna, wersja obiadu dla zapominalskich. Brak tylko świeżo zerwanego koperku... ommommom

niedziela, 20 października 2013

Półwysep Iberyjski kusi muszelkami

W piątek zostaliśmy zaproszeni na hiszpańsko- portugalską kolację. Bardzo się obawiałam, że wyjdę z niej głodna, ponieważ nie przepadam za owocami morza. Jakie było moje zdziwienie kiedy spróbowałam, trochę od niechcenia, trochę z uprzejmości, a po trosze z ciekawości, małży. Fantastyczne! Od dziś jestem ich wielką fanką.

Przystawka jeszcze żywa...





























Przystawkę stanowiły jeżowce. Nie wiem czy to do końca był pomysł samych kucharzy, czy raczej Gospodarza, jednak można było się ich spodziewać ;) Pierwszy raz jadłam je w Chorwacji (własnoręcznie upolowane ;)) w zeszłym roku. Teraz to mój drugi raz. Cóż mogę powiedzieć- z cytryną całkiem do przełknięcia ;)

Kula pełna smakołyków czyli wariacja na temat owoców morza


Na pierwszy ogień poszła potrawa portugalska. Przyrządzona i podana w specjalnym garnku zwanym cataplana. Jest to bardzo popularny rodzaj naczynia w Portugalii, które składa się z miedzianej misy i pokrywy zapinanej specjalnymi klamerkami. Dzięki temu potrawa nie traci naturalnego smaku, a składniki taplają się we własnym sosiku. 

Jak mogłam się spodziewać chłopaki pójdą w owoce morza... i nie pomyliłam się. Krewetki odrzuciłam w przedbiegu (może dlatego, że je jadłam i wiem jak smakują). Z wielką ciekawością i równie wielką ostrożnością skusiłam się na te czarne maleństwa. I nie żałuję! Małże okazały się fantastycznie przyrządzone. Nie wiem czy to zasługa małży samych w sobie czy zniewalającego sosu, ale ku mojemu wielkiemu zdziwieniu poprosiłam o... dokładkę :) W cataplanie były także kawałki ryb, np. żabnica. 

Hiszpańska odpowiedź czyli pajeja, że ojeja


Mowa oczywiście o hiszpańskiej paelli (czyt. pajeja). Na pozór wydawać by się mogło, że to zwykły ryż z dodatkami. Nic bardziej mylnego. Specjalnie przyrządzony ryż z dodatkiem szafranu, długo gotowany, nie mieszany. To cała tajemnica doskonałej paelli. W zależności od upodobania dodatki mogą być różne- mięso kurczaka, warzywa, owoce morza. 

U nas znowu padło na morskie żyjątka. Jednak ja rozsmakowałam się w ryżu. Dodatek świeżych pomidorów koktajlowych to istny strzał w dziesiątkę. Całość bardzo okazale się prezentowała i początkowo nikt nie chciał jej rozporcjować, aby nie zepsuć dzieła ;)

Wszystko oczywiście serwowane było w akompaniamencie hiszpańskiego i portugalskiego wina. 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Idąc za ciosem zakupiłam kilogram muszelek i postaram się choć w malutkim stopniu zbliżyć do piątkowych rarytasów. Czy mi się uda?

1 kilogram małży
1 cebula
2 ząbki czosnku
natka pietruszki
papryka mielona
pieprz cytrynowy
sok z cytryny
3-4 łyżki masła
2 szklanki wody (powinno być białe wino, ale...)

Małże oczyściłam, opłukałam (otwarte, pęknięte od razu wyrzuciłam) i przez 1h moczyłam w zimnej wodzie. Na patelni podsmażyłam drobno pokrojoną cebulę z rozgniecionym czosnkiem, dodałam natkę pietruszki, masło. Wszystko podlałam wodą i sokiem z cytryny i zagotowałam. Następnie zmniejszyłam ogień, wrzuciłam małże i pod przykryciem gotowałam, aż małże się otworzą, czyli jakieś 5 min. Gotowe wyjęłam na talerz, polałam sosem i podałam z chrupiącym pieczywem. 


wtorek, 1 października 2013

Breakfast with you #2 (Not) just for kids

Norweskie śniadanie jest pożywne i zdrowe. Składają się na nie kanapki z kozim serem (Jarlsberg), dżemem owocowym (frukt syltetøy), pasztetem (leverpostei) lub kiełbasą (pølse). Nie stronią też od słodkości, a jeśli o nich mowa to nie może zabraknąć norweskich szkolnych bułeczek śniadaniowych czyli...


niedziela, 29 września 2013

Przechowywanie grzybów #2 marynowanie

Marynowanie to drugi  z najczęstszych sposobów przechowywania grzybów. Najlepiej nadają się do tego małe, zgrabne pieczarki lub prawdziwki. Warto po nie sięgać, gdyż doskonale sprawdzają się jako przystawka lub dodatek do sałatek.

pieczarki
1 łyżeczka soli
1 mała marchewka
1 mała cebula
ziele angielskie, liść laurowy, pieprz w ziarnkach, gorczyca
(ja miałam gotową mieszankę do marynowania ogórków co prawda, ale co tam ;))

zalewa (na słoiczek 250ml): 
170 ml wody
80 ml octu
1 łyżeczka cukru
1 łyżeczka soli

Pieczarki obrałam, wypłukałam i gotowałam z 1 łyżeczką soli przez 10 min. W międzyczasie pokroiłam marchewkę w plasterki, cebulę w piórka. Wszystkie składniki zalewy gotowałam przez 10 min. Do słoiczka ułożyłam naprzemiennie pieczarki z marchewką, cebulą i mieszanką do marynowania. Wszystko ostatecznie uzupełniłam zalewą i gotowałam przez 20 min. w garnku wypełnionym do 3/4 wysokości słoika wodą. Po zagotowaniu słoik wyjęłam, odwróciłam dnem i pozostawiłam do wystudzenia.





















--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Posty powiązane: 


środa, 25 września 2013

Przechowywanie grzybów #1 suszenie

Po obfitym grzybobraniu zawsze pojawia się problem przechowania grzybów. Co i jak z nimi z robić, by dłużej cieszyć się ich smakiem? Ja postanowiłam swoje pierwsze zebrane w tym roku grzyby ususzyć. I nie żałuję, bo na świąteczną grzybową będą jak znalazł. 

Nasze grzybobranie obfitowało w koźlarze. I dobrze, bo poza podgrzybkami i prawdziwkami, to jedne z niewielu grzybów nadające się do suszenia. Nie mając za dużego pola do manewru skorzystałam z kuchennego piekarnika. Ale oczywiście najpierw grzyby oczyściłam, sprawdziłam czy nie są robaczywe, a przede wszystkim upewniłam się po raz en-ty, że nie są trujące!!! Jeśli nie jesteśmy pewni, lepiej dać sobie spokój, niż później tego żałować. 

Oczyszczone grzyby pokroiłam na drobniejsze fragmenty i poukładałam na kratce z piekarnika. Podobno najlepszą temperaturą do suszenia jest 40- 50st. Ale trzeba pamiętać o wymianie powietrza, więc funkcja termoobiegu jest wysoce wskazana. Pokrojone i rozłożone grzyby wstawiłam do piekarnika i hop! 

Niestety na włożeniu ich do piekarnika sprawa się nie kończy, bowiem ważne jest, aby je co jakiś czas przewracać, aby równomiernie się wysuszyły. W trakcie przewracania można je delikatnie dociskać, pozywają się w ten sposób soku. Poza tym  dobrze jest zostawić lekko otwarte drzwiczki od piekarnika, aby zwiększyć obieg powietrza. Trzeba też uzbroić się w cierpliwość, bo suszenie zajmuje kilka godzin. 

Suszone grzyby należy przechowywać w szczelnych pojemnikach, nie dopuszczając do ich zwilgotnienia (spleśnieją) lub dostępu niepowołanych gości (np. moli). 


Następnym razem zrobię marynowane...

wtorek, 24 września 2013

Płyną łodzie, płyną czyli Fårikål Dagen i Norge

Sezon na kapustę rozpoczęty! Oznacza to, że Norwegia przygotowuje się do Fårikål Dagen. Jest to narodowe święto obchodzone w ostatni czwartek września, w trakcie którego Norwegowie sporządzają tradycyjną potrawę zwaną fårikål.

Sklepy pękają w szwach nie tylko od kapusty, ale także od baraniny (jagnięciny), bowiem fårikål to nic innego jak barani gulasz na kapuście (fåre- baranina, kål- kapusta). Potrawa sama w sobie nie jest specjalnie trudna do wykonania. Nie wymaga wcześniejszego przygotowania mięsa, ani kapusty (no poza umyciem oczywiście ;)). A mięso im tłuściejsze, tym lepsze.

Najprostszy z możliwych przepis na fårikål to:
  • 1,5 kg kapusty pokroić w ósemki (i båter- łódki)
  • 1,5 kg baraniego mięsa pokroić w kwadraty mniej więcej wielkości 2-3 cm
  • umieścić w wysokim garnku warstwami (ok. 4), między każdą warstwę wrzucić pieprz w ziarenkach (dość sporo, bo 2-3 ziarna na porcję baraniny) i osolić; niektórzy zawijają pieprz w tzw. pepperholder, czyli rodzaj płóciennych woreczków wrzuconych do potrawy, unikając w ten sposób wydłubywania pieprzu w trakcie jedzenia
  • całość zalać 3 l wody, gotować na małym ogniu pod przykryciem ok. 2 godziny
  • opcjonalnie można całość opruszyć mąką
  • tradycyjnie potrawa podawana jest z ziemniakami gotowanymi w mundurkach

Źródło: internet

Prawda, że proste??


sobota, 21 września 2013

Grzybobranie w Tromso

Pierwszy raz na grzybobraniu byłam jakieś 3-4 lata temu. Pamiętam, że było bardzo obfite, jak to mówią szczęście początkującego. W późniejszych latach nie udało mi się tego farta powtórzyć. Aż do dzisiaj ;)


Zgodnie z zasłyszaną opinią leśne grzyby w Norge nie cieszą się powodzeniem. Nie zauważa się tutaj pielgrzymek leśnych ludzi z koszykami w ręku. Można by rzec- raj dla grzybiarzy! Poniekąd to prawda, bo pierwsze grzyby udało nam się zebrać kilka dni temu dosłownie przy drodze. Pięć rosłych okazów... a jedzeeenia co nie miara!. Dziś postanowiliśmy znowu spróbować szczęścia i ,pomimo siąpiącego deszczu, wybraliśmy się do pobliskiego lasku na grzyby. Wycieczka udana, torba zebrana! Oczywiście torba na osobę. Teraz czeka nas suszenie i grzyby na święta do pierogów jak się patrzy. Na prawdę dziwię się Norwegom, bo nie wiedzą co tracą ;))





Tych oczywiście nie zbieraliśmy ;)  fot. by Pit
















Macie jakieś sprawdzone sposoby na przechowywanie grzybów? 

poniedziałek, 16 września 2013

Split Pea Soup

Będąc w innym kraju zawsze brakuje nam rodzimych smaków. Wybierając się tutaj, zaopatrzyliśmy się w zupy w proszku (bleeeee!), których wykonanie tutaj wydawało mi z cudem. Jednak podczas zakupów natrafiłam na ichniejszy Torkede Gule Erter (groch łuskany)... i pokusiłam się o wykonanie grochówki. Wyczyn godny mistrza, ponieważ do tej pory najlepsza jaką jadłam zrobiona była mojego ojca. Mam nadzieję, że uda mi się dorównać ;) 

Składniki:                                                                                  


  • mięso na wywar 
  • 250 g groch łuskanego 
  • 3 ziemniaki
  • 2 marchewki
  • kiełbasa
  • ziele angielskie, liść laurowy
  • majeranek, oregano
  • sól, pieprz




Przygotowanie:
  1. Groch moczyć w wodzie przez całą noc
  2. Mięso opłukać i zagotować z liściem laurowym, zielem angielskim i odrobiną soli
  3. Ziemniaki i marchewkę pokroić w kostkę
  4. Groch opłukać, dodać do gotowego wywaru i gotować ok. 30 min.
  5. Dodać ziemniaki i marchewkę i gotować kolejne 30 min. 
  6. Doprawić solą i pieprzem do smaku, dodać majeranek i oregano
  7. Na patelni podsmażyć kiełbasę pokrojoną w kostkę
  8. Kiełbasę dodać do zupy i jeszcze chwilę pogotować

W trakcie gotowania groch mięknie i delikatnie zagęszcza zupę. Jednak jeśli ktoś lubi gęstą grochówkę, w trakcie gotowania można część grochu zetrzeć na sitku i go z powrotem dodać do zupy. 

Ojciec (chyba) byłby ze mnie dumny ;)


If we live abroad, we miss the most native flavors probably. When I'm going here I've bought some soup of the powder (ugh!) because I was sure that cooking them here will be a miracle. One day I found a dried yellow peas and I ventured a preparing a split pea soup. The best split pea soup I've ever eaten was made by my father. I hope that my also be good. 

Ingredients:

  • meat broth
  • 250 g dried peas
  • 3 potatoes
  • 2 carrots
  • sausage
  • allspice, bay leaf
  • marjoran, oregano
  • salt and pepper 

Preparation:
  1. Soak peas in water overnight
  2. Rinse the meat and boil with allspice, bay leaf and a pinch of salt
  3. Cut potatoes and carrots in cubes
  4. Rinse peas and add to the finished broth and cook for the 30 min
  5. Add potatoes and carrots and cook for anothes 30 min
  6. Season with salt and pepper to taste, add the marjoran and oregano
  7. Fry the diced sausage
  8. Ass sausage to the soup and boil for while
 During cooking peas gently softens and thickenes the soup.

(I think) Father would be proud of me ;)


czwartek, 12 września 2013

The flavors of Norway

Norwegię wyobrażałam sobie zawsze jako kraj mrozów, wiecznych śniegów i zimowej ciemności. Niewiele bardziej optymistycznie postrzegałam kuchnię tego kraju, która nierozerwalnie łączyła mi się z  rybami, krewetkami i innymi morskimi żyjątkami, a za tym specjalnie nie przepadam. 

Restauracje przy nabrzeżu w Tromso
Nie taki diabeł straszny...

Kraj jak kraj i jedzenie jak jedzenie. Trzeba jedynie trochę bardziej pokombinować, bo oczywiście nie ma tutaj wszystkich produktów tak swoiście kojarzonych z Polską. Jednakże z drugiej strony stwarza to możliwości na poszerzenie nieznanych do tej pory kulinarnych horyzontów i odkrycie nowych smaków... smaków Norwegii. 

Wydawać by się mogło, iż w norweskim menu przeważają ryby. Nic bardziej mylnego. Znajdziemy to każdy rodzaj mięsiwa, od kurczęcia (kyllingkjott), poprzez prosiaczka (svinekjott) i jagniątko (lammekjott) skończywszy na swojskich zwierzątkach czyli wielorybie (hvalkjott) i reniferze (reinsdyrkjott). 

Równie dobrze sprawa ma się z warzywami i owocami. Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu udało mi się tu nawet znaleźć ogórki do kiszenia (mam w planach). Ulubionym warzywem używanym w kuchni norweskiej jest ziemniak. Trzeba jednak przyznać, że w większości ceny świeżych produktów są wysoce niezadowalające. Na ratunek przychodzą wtedy mrożonki, niektóre w typowych dla Norwegii mieszankach (np. lapskausblanding). 

Najgorzej chyba wygląda doprawianie potraw. Przepisy, z którymi do tej pory miałam przyjemność się zapoznać, nie powalają ilością stosowanych przypraw. Według mnie kuchnia ta ogranicza się do bardzo podstawowych składników (sól, pieprz... i to by było na tyle;)) Oczywiście na sklepowych półkach można dostać coś więcej (znowu ceny powalają na kolana), jak np. bazylię, tymianek, gałkę muszkatałową itp. I tutaj znowu wesprzeć się można świeżymi przyprawami w doniczkach (hitem chyba jest pietruszka...)

Dla chcącego nic trudnego...

Daleko tutaj szukać (albo się nie natknęłam) gotowych wspaniałości polskich stołów w postaci kopytek, klusek na parze, klusek śląskich czy knedli. Trzeba sobie radzić samemu i przypomnieć jak to się ugniata ciasto ;) 

Nie użyje się tutaj również kiszonych produktów takich jak ogórki (głównie są konserwowe, krojone, na słodko) czy kapusta. Przy odrobinie szczęścia (trzeba się naszukać) ogórki można zakisić samemu, z ogólnie dostępną kapustą jest już ciut lepiej i szybciej. 

Trzecia wspaniałość polskiego menu czyli żurek... sprawa wydaje się najprostsza. Przecież to nic innego jak mieszanka mąki i letniej wody odstawiona na kilka dni do fermentacji. Jeśli żurek to i biała kiełbasa, tylko skąd ją wziąć? Zawsze można pocieszyć się gotowanych jajkiem. 

Ale jak już wspomniałam ziemniaków Ci tutaj dostatek, nic tylko ścierać je na placuszki albo kluchy kładzione... mniamm


Gdzieś na północy... o północy ;) 
Pocieszające jest to, że Norwegia to kraj kawą płynący… Ale o tym innym razem :)